Непрыкметны, ціхі дворнік!

Непрыкметны, ціхі дворнік! 
Ты метешь Крамлёўскі дворык. 

Ты з былых, КДБістаў, 
Зрабі так, каб было чыста. 

Каб снегу не акрапілі 
І народ каб не здзівілі. 

Ёсць у Крамлі "высокі" дзядзька, 
Знішчы яго, калі ласка. 

Ты пакліч, яго: гарбаты! 
І дабі яго лапатай. 

Калі ўспомніць тваю маму, 
Закапаеш яго ў яму 

У Крамлёўскай сцяны 
На вялікай глыбіні. 

Гурбу снегу накидаешь, 
І лапату ў снег паставіш. 

На лапаце, можаш смела, 
Прысуд намалюеш мелам. 

Тыпу: Ты зарваўся, Воўка 
У жыцці бязглуздай зноўку. 

І ніхто, цябе не ўспомніць, 
Ты даўно ўжо пакойнік. 

А бяздомныя сабакі 
На снезе пакінуць знакі. 

Пад Крамлёўскія лапатай, 
Ад якой ты стаў гарбатым. 

Білоруська