Черною кошкай, у цемную ноч

Черною кошкай, у цемную ноч 
Бясшумнай хадою спяшалася прэч. 

Я чорная дама, пікавая масць, 
Мне выпала карта - шаленая страсць. 

І мне не вярнуцца і не закрычаць, 
Са мною осталась бязмоўя пячаць. 

А ты, мой далёкі, не ведаеш ты, 
Як мы самотныя, спальваем масты. 

А я не парушу маўчанне тваё, 
Шумна над лесам ўзляціць вараннё, 

І ранак пачнецца з шалёнага дня, 
Дзе ты ў забыццё ня цалуеш мяне, 

Дзе ты не прамовіш ў сне маё імя 
Бывай назаўжды, назаўжды мой любімы... 

Білоруська